سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
سرها در گریبان است
کسی سر برنیارد کرد پاسخ گفتن ودیدار یاران را
نگه جز پیش پا را دید،نتواند
که ره تاریک و لغزان است
وگر دست محبت سوی کس یازی
به اکراه آورد دست از بغل بیرون
که سرما سخت سوزان است
نفس که از گرمگاه سینه می آید برون،ابری شود
تاریک
نفس که این است،پس دیگر چه داری چشم
ز چشم دوستان دور یا نزدیک
مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین
هوا بس ناجوانمدانه سرد است...
آی!
دمت گرم وسرت خوش باد
سلامم را تو پاسخ گوی،در بگشای!
منم من،میهمان
هرشبت،لولی وش مغموم
منم من،سنگ تیپاخورده ی رنجور،
منم،دشنام پست آفرینش،نغمه ی ناجور
نه از رومم،نه از زنگم،همان بی رنگ بی رنگم
بیا بگشای در،بگشای دلتنگم
حریفا!میزبانا!میهمان سال و ماهت پشت در چون موج
می لرزد
تگرگی نیست،مرگی نیست،حدیثی گر شنیدی قصه سرما
ودندان است.
من امشب آمدستم وام بگذارم،حسابت را کنار جام
بگذارم
چه می گویی که بیگه شد،سحر شد،بامداد آمد؟
فریبت می دهد بر آسمان،این سرخی بعد از سحرگه
نیست
حریفا!گوش سرما برده است این،یادگار سیلی سرد
زمستان است.
و قندیل سپهر تنگ میدان،مرده،یا زنده،
به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود پنهان است
حریفا!رو چراغ باده را بفروز،شب با روز یکسان است
سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت،
هوا دلگیر،درها بسته،سرها در گریبان،دستها
پنهان،
نفس ها ابر،دلها خسته و غمگین،
درخت ها اسکلت های بلورآجین،
زمین دلمرده،سقف آسمان کوتاه
غبارآلوده مهر وماه
زمستان است...
مهدی اخوان ثالث
شب و تنهایی و بیدار